Showing posts with label Carlos Vitale. Show all posts
Showing posts with label Carlos Vitale. Show all posts

Thursday, January 21, 2021

Τηλέφωνο

Κάρ­λος Βι­τά­λε (Carlos Vitale)


Τηλέφωνο

(Teléfono)


ΑΘΕ ΦΟΡΑ ποὺ ἑ­τοι­μά­ζο­μαι νὰ μπῶ ἢ μό­λις ἔ­χω βγεῖ ἀ­πὸ τὸ σπί­τι, μοῦ φαί­νε­ται ὅ­τι χτυ­πά­ει τὸ τη­λέ­φω­νο. Ὡ­στό­σο, μὲ τὸ ποὺ ἀ­νοί­γω τὴν πόρ­τα, ἀ­μέ­σως στα­μα­τά­ει. Μοῦ τη­λε­φω­νοῦν μό­νο ὅ­ταν λεί­πω.


--
Πηγή: https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/2014/06/10/carlos-vitale-tilefono/

ξι.
(συμμετείχα)








Tuesday, July 31, 2012

Καλό καλοκαίρι!

Sus razones tendrá
Por algo será que el espejo me devuelve la imagen.

Τους λόγους του θα 'χει
Κάποιος λόγος θα υπάρχει που ο καθρέφτης μού επιστρέφει την εικόνα μου.

(http://carlosvitale.blogspot.com/)


Έτσι, για να αναρωτηθούμε λίγο για τους καθρέφτες, τις επιστροφές και τα είδωλα.
Καλές βουτιές & καλά αναγνώσματα,
να επιστρέψουμε ξεκούραστοι & ορεξάτοι!
ξι.



Wednesday, May 16, 2012

Μικροδιηγηματικές ευγένειες

Η ΑΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑ
Στον σταθμό του Καν Μποσέρες μια γυναίκα διαμαρτυρόταν για την καθυστέρηση στο μετρό. Στον σταθμό του Σαντς ένας άντρας είχε πέσει στις γραμμές. Στον σταθμό του Καν Μποσέρες μια γυναίκα διαμαρτυρόταν για τις συνεχείς αυτοκτονίες σε ώρες αιχμής.

MOEBIUS
Όταν ήμουν έντεκα χρονών κατάλαβα ότι ποτέ δεν θα γινόμουν μεγάλος ζωγράφος. Στα δεκατέσσερα ότι ποτέ δεν θα γινόμουν μεγάλος ποδοσφαιριστής. Από τότε είμαι ανοιχτός σε όλων των ειδών τις ματαιώσεις. 

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ
Σαν Λάζαρος, λησμονημένος από κάθε Ιησού, προσμένω.

ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Κάθε φορά που ετοιμάζομαι να μπω στο σπίτι ή την στιγμή που βγαίνω, μου φαίνεται ότι χτυπάει το τηλέφωνο. Όμως, αρκεί να ανοίξω την πόρτα και αμέσως σταματάει να χτυπάει. Μου τηλεφωνούν μόνο όταν δεν είμαι εκεί.



DESCORTESÍA DEL SUICIDA 
En la estación de Can Boixeres una mujer protestaba por la detención de los trenes. En la estación de Sants un hombre se había arrojado a las vías. En la estación de Can Boixeres una mujer protestaba por los constantes suicidios en las horas de máxima afluencia de público. 


MOEBIUS

A los once años comprendí que nunca sería un gran pintor. A los catorce, que nunca sería un gran futbolista. A partir de entonces he estado abierto a toda clase de decepciones. 

DE ENTRE LOS MUERTOS
Como un Lázaro del que todo Jesús se ha olvidado, espero.

TELÉFONO

Cada vez que estoy a punto de entrar o acabo de salir de casa me parece que suena el teléfono. Sin embargo, basta que abra la puerta para que inmediatamente deje de sonar. Sñolo me llaman cuando no estoy.


Από τα μικροδιηγήματα του Carlos Vitale, Descortesía del suicida, Η αγένεια του αυτόχειρα.
μτφ: ξι.