Ειλικρινείς φάλαινες

Τι όμορφο το παιχνίδι των φαλαινών
τότε που δεν υπήρχαν είδη και ημισφαίρια.
Πόση συνενοχή υπήρχε κάτω από την θάλασσα
πριν από την έκρηξη, τον αφηνιασμό,
εκείνης της φυγής -χωρίς να ξέρουν το γιατί-
σε άλλους ωκεανούς... κι έπειτα ο αποχωρισμός,
εκείνη η ανεξήγητη απομάκρυνση του πάγου.
Και ποτέ ξανά δεν είναι οι μέρες άχρονες
όπου το μόνο που είχε σημασία ήταν να πηδούν,
και τα κύματα δεν ήταν ποτέ ξανά δώρα,
αλλά μια υπενθύμιση των αποστάσεων,
ο συνεχής πόνος του ενός που έχασε τον άλλον.

Αγαπήθηκαν, το ξέρω ότι αγαπήθηκαν.
Είναι εύκολο να αναγνωρίσει κανείς στα μάτια σου
την τεκτονική κίνηση του αποχωρισμού,
την αγωνία στο βλέμμα των θηρίων,
τα ψηλά άλματα που κάναμε εσύ κι εγώ.

Ειλικρινείς φάλαινες, από το βιβλίο "Τόσες αλλαγές" της Καταλανής Mireia Calafell.

ξι.

 

Ροχέλιο

Γκι­γέρ­μο Ἀ­ριά­γα (G­u­i­l­l­e­r­mo A­r­r­i­a­ga)

 

Ρο­χέ­λιο

(R­o­g­e­l­io)

 

ΡΟΧΕΛΙΟ ἢ δὲν ἔ­παιρ­νε χαμ­πά­ρι ὅ­τι ἦ­ταν πιὰ νε­κρὸς ἢ ἁ­πλῶς ἀρ­νι­ό­ταν νὰ τὸ ἀ­πο­δε­χτεῖ. Γι’ αὐ­τό, συ­χνὰ-πυ­κνά, ἔ­βγαι­νε ἀ­πὸ τὸν τά­φο ὅ­που κει­τό­ταν θαμ­μέ­νος καὶ δὲν ἦ­ταν πε­ρί­ερ­γο νὰ τὸν πε­τύ­χει κα­νεὶς ἐ­κεῖ κον­τὰ στὸ νε­κρο­τα­φεῖ­ο νὰ τρώ­ει σὲ κά­ποι­ο ἑ­στι­α­τό­ριο. Ὁ­ρι­σμέ­νες φο­ρὲς ἐρ­χό­ταν στὴ Ρε­τόρ­νο νὰ μᾶς ἐ­πι­σκε­φθεῖ καὶ περ­νοῦ­σε ὧ­ρες ἀ­τε­λεί­ω­τες μι­λών­τας γιὰ τοὺς πα­λιούς, κα­λοὺς και­ρούς. Βέ­βαι­α, πολ­λοὶ ἀ­πὸ ἐ­μᾶς προ­σπα­θού­σα­με νὰ τὸν πεί­σου­με ὅ­τι ἦ­ταν ἕ­να πτῶ­μα πλέ­ον καὶ ὅ­τι βρω­μοῦ­σε πο­λύ. Δὲν μᾶς ἔ­δι­νε ση­μα­σί­α καὶ μὲ ἀ­πί­στευ­το θρά­σος ἔ­σκα­γε μύ­τη παν­τοῦ, ὁ­ποι­α­δή­πο­τε ὥ­ρα τῆς ἡ­μέ­ρας.

         Κά­ποι­ο βρά­δυ τὸν συ­νό­δευ­σα μέ­χρι τὸ νε­κρο­τα­φεῖ­ο. Γιὰ ὧ­ρες ἀ­να­πο­λού­σα­με πα­λι­ὲς ἱ­στο­ρί­ες ἀ­πὸ τὴν ἐ­πο­χὴ ποὺ ἀ­κό­μα ζοῦ­σε. Ἀ­γο­ρά­σα­με κάμ­πο­σες μπύ­ρες καὶ γί­να­με σκνί­πα. Τὰ πε­ρά­σα­με φί­να. Γε­λά­σα­με. Δι­α­σκε­δά­σα­με. Κλά­ψα­με. Τὰ χα­ρά­μα­τα μὲ ἀ­πο­χαι­ρέ­τη­σε μὲ ἕ­να χα­μό­γε­λο. Βο­λεύ­τη­κε στὸ φέ­ρε­τρό του καὶ ἔ­κλει­σε τὸ κα­πά­κι. Πο­τὲ ξα­νὰ δὲν ἄ­κου­σα κά­τι γιὰ λό­γου του, για­τὶ ἐ­κεῖ­νο τὸ ξη­μέ­ρω­μα μὲ πά­τη­σε ἕ­να αὐ­το­κί­νη­το καὶ ἡ γυ­ναί­κα μου.­.. ἡ γυ­ναί­κα μου ἀ­πο­φά­σι­σε νὰ μὲ ἀ­πο­τε­φρώ­σει.

--
Πηγή: https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/2010/10/03/guillermo-arriaga-rogelio/

https://www.youtube.com/watch?v=6bpZtWLXfXk

ξι.

(η πρώτη μου "επίσημη" μετάφραση το βιβλίο Ρετόρνο 201, εκδόσεις Πάπυρος)

Να κοιμάσαι

Να κοιμάσαι
Με τον ήλιο στο ένα μάτι και με το φεγγάρι στο άλλο
Μ’ έναν έρωτα στο στόμα κι ένα ωραίο πουλί μέσ’ στα μαλλιά
Στολισμένη σαν τους κάμπους, σαν τα δάση, σαν τη θάλασσα
Στολισμένη και πεντάμορφη σαν το γύρο του κόσμου.
Να φεύγεις και να χάνεσαι
Μέσ’ απ’ τους κλώνους των καπνών και τους καρπούς του ανέμου
Πόδια πέτρινα με κάλτσες άμμου
Γερά πιασμένη από του ποταμού τους μυώνες
Και μιαν έγνοια, τη στερνή, στην καινούργια σου όψη επάνω.

Paul Eluard, Μ' έναν έρωτα στο στόμα.

Μετάφραση: Ο δ υ σ σ έ α ς Ε λ ύ τ η ς
Οδυσσέας Ελύτης, Δεύτερη γραφή, Αθήνα, Ίκαρος, 1976, σελ. 72.

Emilio Prados_traducciones

Los poemas:
Media noche, 
Sueño, 
Aparente quietud, y 
una corta biografía del poeta

traducidos al griego para la revista digital vakxikon.gr (edición no.27)

¡Disfruten!

ξι.

Γνωριμία με τον Νάνο

Ψάχνοντας κάποια ράφια της βιβλιοθήκης λίγο ξεχασμένα, βρήκα ένα παλιό τετράδιο, από το 1997, σε άριστη, ωστόσο, κατάσταση. 

Στις πρώτες, κάμποσες σελίδες του, είχα γραμμένα κάτι αγγλικά από την τάξη του Proficiency, αρκετό καιρό μετά το δίπλωμα που είχα πάρει [το δίπλωμα το πήρα το '95 αν θυμάμαι καλά, αλλά για κάποια χρόνια μετά ευτυχώς είχα την όρεξη και τη δυνατότητα (και πολυτέλεια για κάποιον που αγαπά τις ξένες γλώσσες και δη τα αγγλικά) να παρακολουθώ το μάθημα του αγαπημένου μου καθηγητή, του κυρίου Λύτρα, του Δημήτρη Λύτρα, καθηγητή και Δάσκαλου, με το δέλτα κεφαλαίο. Στις τελευταίες σελίδες του τετραδίου, και ανάποδα γραμμένα, ωσάν να ήμουν αραβίδα, βρήκα τις ερωτήσεις που είχα συγκεντρώσει να κάνω -μερικά χρόνια αργότερα, το 2010- στον Νάνο Βαλαωρίτη σχετικά με τη διπλωματική εργασία του μεταπτυχιακού μου. 

Μία από αυτές τις τρεις σελίδες παραθέτω εδώ, γιατί πρώτα απ' όλα συγκινήθηκα που τις βρήκα, που δεν τις είχα πετάξει, που θυμήθηκα ξανά εκείνη την περίοδο και εκείνες τις στιγμές. Και θυμάμαι σαν χθες το άγχος που είχα όχι απλώς για να τον συναντήσω, αυτό δεν το συζητώ, αλλά για να τον πάρω τηλέφωνο να του πω ότι τηλεφωνώ εκ μέρους του τάδε καθηγητή μου ο οποίος μου πρότεινε να σας τηλεφωνήσω για να κάνουμε, αν μπορείτε, μια συνάντηση και να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για το έργο σας (ένα συγκεκριμένο έργο με το οποίο ασχολούμουν μεταφραστικά τότε και το οποίο εξέδωσα πρόσφατα) αλλά και για τον υπερρεαλισμό γενικότερα, για τον οποίο σε μεγάλο βαθμό είχα πλήρη άγνοια τότε.

Δεύτερον, μου άρεσε το ύφος των ερωτήσεων που είχα σκεφτεί να κάνω γιατί τις συνόδευα (ενν. τις ερωτήσεις) με σκέψεις και σχόλια σχετικά με αυτό που ρώταγα κάθε φορά, οπότε βρήκα τώρα ένα επιπλέον ενδιαφέρον ως προς τον τρόπο που σκεφτόμουν. Με άλλα λόγια, και με λίγα λόγια για να μην κουράζω περισσότερο, είναι κάτι που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Παρένθεση: ωραία σκεφτόμουν. Μου άρεσε. Νοσταλγώ λίγο εκείνη την εποχή, των πανεπιστημίων. Όμως προχώρησα, και αυτό είναι το ζητούμενο, να προχωράς, να εξελίσσεσαι και τώρα χαίρομαι τόσο πολύ, τόσο μα τόσο μα τόσο πολύ, που το μεταπτυχιακό υπήρξε η αφορμή για να γνωρίσω τον Νάνο τον Βαλαωρίτη και που τώρα πια μετράμε ήδη πέντε (πάμε για τον έκτο) χρόνο γνωριμίας και, πλέον, φιλίας. Αυτά τα ολίγα είχα να σας πω.

~Καλό απόγευμα~~

ξι.

Luis Cernuda_traducciones

Los poemas:
Contigo,
Si el hombre pudiera decir lo que ama,
Unos cuerpos son como flores, y
una corta biografía del poeta

traducidos al griego para la revista digital vakxikon.gr (edición no.26).

¡Disfruten!

ξι.

Caracola

A Natalia Jiménez

Me han traído una caracola.

Dentro le canta
un mar de mapa.
Mi corazón
se llena de agua
con pececillos
de sombra y plata.

Me han traído una caracola.

Federico García Lorca

ΚΟΧΎΛΙ

Στη Νατάλια Χιμένεθ

Μου έφεραν ένα κοχύλι.

Μέσα του τραγουδάει

μια θάλασσα χάρτης.

Την καρδιά μου

γεμίζει νερό

με ψαράκια

σκουρόχρωμα και ασημένια.

Μου έφεραν ένα κοχύλι. 

μτφ: ξι.

Έκπληξη

Sorpresa

En la colina del corazón reina la idea de que estaremos para siempre aquí encerrados...

Δεσπόζει στο λόφο της καρδιάς η ιδέα ότι θα 'μαστε για πάντοτε κλεισμένοι εδώ...

Από την πρώτη δίγλωσση μετάφραση στα ισπανικά του βιβλίου του Νάνου Βαλαωρίτη, Ήλιος ο Δήμιος μιας πράσινης σκέψης, ποίημα Έκπληξη, σελίδες 32-33.

ξι.

Μια επαφή ακούσια μ' ένα μοναδικό κλαδί της μιμόζας

Θα σ' ανακαλύψω ξανά για μένα όπως έχω τον πόθο να δω να αναδημιουργούνται ασταμάτητα η ποίηση και η ζωή. 

Te descubriré nuevamente para mí de la misma manera que tengo el deseo de ver recrearse infinitamente la poesía y la vida. 

Ο τρελός έρως (L' amour fou), Εκδόσεις Ύψιλον, 1980, Μτφ: Στ. Ν. Κουμανούδη. Το παραπάνω απόσπασμα βρίσκεται στις σελίδες 114 κ' 115 του βιβλίου.
Έκδοση πρωτοτύπου στα γαλλικά: 1937

ξι.

y llega un momento

Και φθάνει κάποτε η στιγμή που είναι απαραίτητο να εγκαταλείψουμε τα χρησιμοποιημένα μας ρούχα που έχουν ήδη πάρει το σχήμα του σώματός μας και να ξεχάσουμε τους δρόμους που μας οδηγούν πάντα στα ίδια μέρη. Είναι η στιγμή του μεγάλου ταξιδιού. Και αν δεν τολμήσουμε να το ξεκινήσουμε ετούτο το ταξίδι, θα έχουμε μείνει για πάντα στο περιθώριο του εαυτού μας. 

μτφ: ξι. 

Nanos Valaoritis: todo un libro del poeta surrealista traducido al español por primera vez!

Λίγο πρόχειρη η φωτογραφία, αλλά το θέμα είναι ότι... ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ! Δίγλωσση μετάφραση ποιητικού έργου του Νάνου Βαλαωρίτη από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδη. Καλοτάξιδο να είναι, μεταφορικά και κυριολεκτικά!

El lanzamiento de la traducción bilingüe del libro de Νάνος Βαλαωρίτης: "Sol el Verdugo de un verde pensamiento" ya tuvo lugar! Ojalá que tenga suerte (la suerte que merece) por aquí en Grecia y en el extranjero. 

La obra de Nanos Valaoritis es un verdadero estudio sobre casi todas las tendencias literarias a partir del modernismo.

ξι.

Ο όμορφος και ευγενής Luis Cernuda (3 ποιήματα)

Contigo

¿Mi tierra?
Mi tierra eres tú.

¿Mi gente?
Mi gente eres tú.

El destierro y la muerte
para mi están adonde
no estés tú.

¿Y mi vida?
Dime, mi vida,
¿qué es, si no eres tú?

----

Μαζί σου

Η γη μου;
Η γη μου είσαι εσύ.

Ο κόσμος μου;
Ο κόσμος μου είσαι εσύ.

Η εξορία και ο θάνατος
για μένα βρίσκονται
εκεί που δεν βρίσκεσαι εσύ.

Και η ζωή μου;
Πες μου, η ζωή μου,
τι είναι, αν δεν είσαι εσύ;
------------------------------------------------------------------------------

Si el hombre pudiera decir lo que ama

Si el hombre pudiera decir lo que ama,
si el hombre pudiera levantar su amor por el cielo
como una nube en la luz;
si como muros que se derrumban,
para saludar la verdad erguida en medio,
pudiera derrumbar su cuerpo,
dejando sólo la verdad de su amor,
la verdad de sí mismo,
que no se llama gloria, fortuna o ambición,
sino amor o deseo,
yo sería aquel que imaginaba;
aquel que con su lengua, sus ojos y sus manos
proclama ante los hombres la verdad ignorada,
la verdad de su amor verdadero.

Libertad no conozco sino la libertad de estar preso en alguien
cuyo nombre no puedo oír sin escalofrío;
alguien por quien me olvido de esta existencia mezquina
por quien el día y la noche son para mí lo que quiera,
y mi cuerpo y espíritu flotan en su cuerpo y espíritu
como leños perdidos que el mar anega o levanta
libremente, con la libertad del amor,
la única libertad que me exalta,
la única libertad por que muero.

Tú justificas mi existencia:
si no te conozco, no he vivido;
si muero sin conocerte, no muero, porque no he vivido.

----

Αν ο άνθρωπος μπορούσε να ονομάσει αυτό που αγαπά

Αν ο άνθρωπος μπορούσε να ονομάσει αυτό που αγαπά
Αν ο άνθρωπος μπορούσε να υψώσει τον έρωτά του στον ουρανό
Σαν ένα σύννεφο στο φως
Αν σαν τους τοίχους που γκρεμίζονται
Για να χαιρετίσουν τη μεσίστια αλήθεια
Μπορούσε να γκρεμίσει το κορμί του
Αφήνοντας μόνο την αλήθεια του έρωτά του
Την αλήθεια του ίδιου του εαυτού
Που δεν την λένε δόξα, τύχη ή φιλοδοξία
Αλλά έρωτα ή επιθυμία
Εγώ θα ήμουν αυτός που φανταζόταν
Αυτός που με τη γλώσσα του, τα μάτια και τα χέρια του
Διαλαλεί στους ανθρώπους την αγνοημένη αλήθεια,
Την αλήθεια του αληθινού έρωτά του.

Ελευθερία άλλη δεν γνωρίζω πέρα απ’ αυτήν του να είμαι δέσμιος κάποιου
Που το όνομά του δεν μπορώ να ακούσω χωρίς να ριγήσω
Κάποιος που για χάρη του ξεχνώ τη δυστυχισμένη μου ύπαρξη
Που για χάρη του η μέρα και η νύχτα είναι για μένα οτιδήποτε θέλησα
Και το κορμί και το πνεύμα μου επιπλέουν πάνω στο κορμί και το πνεύμα του
σαν ξύλα χαμένα που η θάλασσα βυθίζει ή σηκώνει
ελεύθερα με την ελευθερία του έρωτα,
τη μόνη ελευθερία που με εξυψώνει
τη μόνη ελευθερία για την οποία πεθαίνω.

Εσύ δικαιολογείς την ύπαρξή μου:
Αν δεν σε γνωρίζω, δεν έχω ζήσει
Αν πεθάνω χωρίς να σε γνωρίσω, δεν πεθαίνω γιατί δεν έχω ζήσει.
------------------------------------------------------------------------------

Unos cuerpos son como flores

Unos cuerpos son como flores,
otros como puñales,
otros como cintas de agua;
pero todos, temprano o tarde,
serán quemaduras que en otro cuerpo se agranden,
convirtiendo por virtud del fuego a una piedra en un
hombre.

Pero el hombre se agita en todas direcciones,
sueña con libertades, compite con el viento,
hasta que un día la quemadura se borra,
volviendo a ser piedra en el camino de nadie.

Yo, que no soy piedra, sino camino
que cruzan al pasar los pies desnudos,
muero de amor por todos ellos;
les doy mi cuerpo para que lo pisen,
aunque les lleve a una ambición o a una nube,
sin que ninguno comprenda
que ambiciones o nubes
no valen un amor que se entrega.

----

Κάποια κορμιά είναι σαν λουλούδια

Κάποια κορμιά είναι σαν λουλούδια,
άλλα σαν μαχαίρια,
άλλα σαν χάρτινες κορδέλες.
Αλλά όλα, αργά ή γρήγορα,
γίνονται εγκαύματα που απλώνονται πάνω σε άλλο κορμί
που η φωτιά μετατρέπει μια πέτρα σε άνθρωπο.

Όμως ο άνθρωπος κινείται ανήσυχα προς όλες τις κατευθύνσεις
ονειρεύεται ελευθερίες, ανταγωνίζεται τον άνεμο
μέχρι που μια μέρα το έγκαυμα σβήνει
και ξαναγίνεται πέτρα στο δρόμο του κανένα.

Κι εγώ, που δεν είμαι πέτρα, αλλά δρόμος
που τον διασχίζουν στο διάβα τους γυμνά πόδια
πεθαίνω από έρωτα για όλα αυτά
τους δίνω το κορμί μου για να το ποδοπατήσουν
κι ας οδηγούνται στη φιλοδοξία ή σ’ ένα σύννεφο
χωρίς κανείς να καταλαβαίνει
ότι οι φιλοδοξίες και τα σύννεφα
δεν αξίζουν έναν έρωτα παραδομένο.

μετάφραση: ξι.


Η μετάφραση των ποιημάτων μαζί με ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα του ποιητή πρωτοδημοσιεύθηκαν στο τεύχος #26 του περιοδικού Vakxikon και μπορείτε να τα βρείτε εδώ: http://www.vakxikon.gr/content/view/1982/11230/lang,el/

El árbol que tejía la lluvia y cantaba, POESÍA

ΝΙΚΗΤΑΣ (σελίδα 36)

ΤΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ - ΚΟΥΚΑΚΙ αρίφνητα πλαιό. Το ίδιο και το τρόλεϊ. Για χρόνια τώρα πήγαινες – παλιός κι εσύ- με βλέφαρα κλεισμένα. Κάποτε ονειρευόσουν. Προλάβαινες να ανακυκλώσεις τη ζωή σου μέχρι να κατεβείς στη στάση. Κι όλα αυτά μέχρι σήμερα, που ούτε στις ενδιάμεσες στάσεις θέλησες να κατεβείς, ούτε στο τέρμα. Τι έγινε, Νικήτα, και δεν σηκώνεσαι και ούτε στον οδηγό μιλάς, παρά κοιμάσαι; Για πόσο μακριά ετοιμάστηκες να πας κι έπεισες τον εαυτό σου να πάρει αυτόν τον ακατανόητο μακρόσυρτο ύπνο;

EL ITINERARIO PLAZA DE AMERIKIS - KOUKAKI infinitamente viejo. Al igual que el tranvía. Por años estabas yendo –viejo tú también- con los párpados cerrados. Una vez soñabas. Llegabas a reciclar tu vida hasta que bajarte en la próxima parada. Y todo esto hasta hoy, que ni en las paradas has querido bajar ni en la terminal. ¿Qué ha pasado, Nikitas, y no te levantas ni para hablar al conductor y sólo estás durmiendo? ¿Cuánta distancia estás dispuesto a recorrer y te has autoconvencido para que duermas este sueño incomprensible y largo?

---------------------------------------------------------------------------------

ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ (σελίδα 44)

ΩΡΕΣ ΑΝΕΒΑΙΝΕ ΣΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ. Φτάνοντας στην κορυφή, πάτησε δυνατά στο ακρόφυλλο και με τεταμένο το μισό κορμί του πάλεψε με το ασύλληπτο κενό. Αυτή η λιγοστή χρονοτριβή τού δίδαξε για το πώς νικιέται το αδιέξοδο. Και, ιδού, έκανε αμέσως κάθετη μεταβολή και, πλέον, με σιγουριά σοφού, επιχείρησε την κάθοδο.

EL GUSANO

POR HORAS SUBÍA AL ÁRBOL EL GUSANO. Al llegar a la cima, pisó con fuerza en el borde de la hoja y con la mitad de su cuerpo estirado luchó contra el vacío inconcebible. Esta escasa demora le enseñó cómo se vence el estancamiento. Y, he aquí, hizo enseguida un giro vertical, y ya, con la confianza de un sabio, intentó descender.

---------------------------------------------------------------------------------

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ (σελίδα 51)

Το λευκό λιμνάζει μέσα στην καρδιά του Δεκέμβρη

Το φεγγάρι πότε κηροπήγιο και πότε ρόπτρο τ’ ουρανού

Δίνει αφορμές για μυστικές αναχωρήσεις

Όμως δεν πρόκειται να φύγω

Σαν δέντρο στυλοβάτης μένω

Της ήσυχης και ακύμαντης πεδιάδας

Γιατί εσύ λείπεις και το λευκό χλομιάζει

Και το φεγγάρι γίνεται απαγορευμένη πύλη

Ενός αθέατου και απροσπέλαστου κόσμου

Όχι, λοιπόν, ποτέ, δεν πρόκειται να φύγω

Αν δεν πιστεύεις ότι και οι μαύροι γρανίτες κλαίνε –έλα,

Έλα κοντά μου και αφουγκράσου με ξανά αυτή τη νύχτα

Αν δεν πιστεύεις ότι τα δέντρα κρατούν ψίχουλα φύλλων

Ως ελάχιστη παρηγοριά στην ακρότατη κορυφή τους –έλα,

Έλα κοντά μου διατρυπώντας τις ισχνές αυτές φυλλωσιές

Αν δεν πιστεύεις ότι εσύ είσαι το Άλφα της απουσίας –έλα,

Έλα κοντά μου ως κορυφαία του χορού όλων των απόντων

Αλλιώς ο Δεκέμβρης μέσα στο χαώδες των λευκών ιματίων του

Θα παραμείνει για πάντα ένας καταποντισμένος κόσμος.

DICIEMBRE

El blanco se estanca dentro del corazón de diciembre

La luna es una vez candelero y la otra aldaba del cielo

Da lugar a partidas secretas

Pero no voy a irme

Me quedo como árbol – pilar

De la llanura tranquila y quieta

Porque tú estás ausente y el blanco se pone lívido

Y la luna se hace puerta prohibida

De un mundo invisible e inalcanzable

Pues, no, nunca me voy

Si no crees que los granitos negros lloran –acércate 

Acércate a mí y escúchame de nuevo esta noche

Si no crees que los árboles guardan migas de hojas

En su extrema cima como mínimo consuelo –acércate

Acércate a mí perforando estos follajes austeros

Si no crees que tú eres la Alfa de la ausencia –acércate

Acércate a mí como primera bailarina de todos los ausentes

De lo contrario diciembre se quedará para siempre

Un mundo sepultado en lo caótico de sus ropas blancas. 

---------------------------------------------------------------------------------

Traducción: ξι.
y con algunas sugerencias del traductor: Mario Domínguez Parra.

Del libro: El árbol que tejía la lluvia y cantaba, Ediciones ROES, edición primera: Atenas, marzo de 2010, 88 páginas. 

Me gustas cuando callas (1)

Me gustas cuando callas porque estás como ausente,
y me oyes desde lejos, y mi voz no te toca.
Parece que los ojos se te hubieran volado
y parece que un beso te cerrara la boca.

Μου αρέσεις όταν σιωπάς γιατί είναι σαν να μην υπάρχεις,

με ακούς από μακριά και η φωνή μου δεν σε αγγίζει.

Φαίνεται σαν τα μάτια σου να έχουν βγάλει φτερά

και φαίνεται σαν ένα φιλί να σου έχει κλείσει το στόμα.

Salvador Dalí

μτφ: ξι.

Tampoco este año

Tampoco este año ha vuelto
la bandada de islas que solía
atracar en los esteros
y marismas de esta orilla.

Y otra vez pasará
desesperado Ulises
sin encontrar la suya. 

Ούτε και φέτος επέστρεψε εκείνο
το σύμπλεγμα νησιών που συνήθιζε 
ν' αράζει στις εκβολές
και στα έλη αυτής της όχθης.

Και ξανά θα περάσει  
απελπισμένος ο Οδυσσέας 
δίχως να έχει βρει το νησί του.

De la colección de poemas: El agua a veces de Francisco Segovia

ξι.

* δέχομαι προτάσεις αντικατάστασης για το "σύμπλεγμα" που μου 'χει γρατζουνίσει σαν μυτερή πατάτα τον λαιμό...

Anoche cuando dormía

Χθες το βράδυ όταν κοιμόμουν
ονειρεύτηκα –ευλογημένη μου ψευδαίσθηση!-
ότι μια πηγή ανάβλυζε
μέσα στην καρδιά μου.
Είπα: Γιατί κρυμμένη μου πηγή,
νερό μου, έρχεσαι ως εμένα
σαν πηγή μιας νέας ζωής
απ’ την οποία ποτέ δεν ήπια;

Χθες το βράδυ όταν κοιμόμουν
ονειρεύτηκα –ευλογημένη μου ψευδαίσθηση!-
ότι είχα ένα μελίσσι
μέσα στην καρδιά μου.
Και οι χρυσαφένιες μέλισσες
έφτιαχναν μέσα της,
μαζί με τις θλιμμένες γριές,
άσπρο κερί και γλυκό μέλι.

Χθες το βράδυ όταν κοιμόμουν
ονειρεύτηκα –ευλογημένη μου ψευδαίσθηση!-
ότι ένας φλογερός ήλιος έλαμπε
μέσα στην καρδιά μου.
Ήταν φλογερός γιατί έβγαζε
κόκκινη ζέστη οικογενειακής θαλπωρής,
και ήταν ήλιος γιατί φώτιζε τόσο
και γιατί μ ‘έκανε να κλαίω.

Χθες το βράδυ όταν κοιμόμουν
ονειρεύτηκα –ευλογημένη μου ψευδαίσθηση!-
ότι ήταν ο Θεός αυτός που είχα
μέσα στην καρδιά μου.

Χθες το βράδυ όταν κοιμόμουν 

Antonio Machado 

μτφ: ξι.

Viajes

Ξεκινήσαμε ταξίδι στο κέντρο της Γης
μα δεν το ξέραμε ότι
το βαθύ του κέντρου είναι ίδιο με
το ψηλά του άπειρου.

Κι έτσι κάναμε ταξίδι βαθιά στο κέντρο
της Γης του ουρανού του αέναου άπειρου ψηλά
που έφθανε ως το ουρανομήκες άθροισμα 
των αναστημάτων όλων των ανθρώπων της

Οικουμένης.

Empezamos viaje al centro de la Tierra

pero no lo sabíamos que

lo profundo del centro es igual a

lo alto del infinito.

Así que viajamos al fondo del centro

de la Tierra del cielo del infinito eterno

tan alto que llega hasta la suma 
de las alturas de todas las personas de la

Ecúmene.

ξι.

(από τα καινούργια)
un beso!

διάλειψη

ayer por la noche y por dos minutos enteros
me olvidé de mi nombre

por dos minutos enteros me hundí en la nada
me deshice de todo lo que sabía
y sobre todo de todas las palabras con las que me habían cargado
desde el nacimiento

aberración, Ana Niarakis
Το πρωτότυπο εδώ.

la foto es de aquí

μτφ: ξι.

γραφές

Οι γραφές στο χαρτί είναι για να σκοτώνουν τη μοναξιά μου

                                                       σου

                                                       του

                                                       μας

                                                       σας 

                                                        τους

Και να τις ενώνουν όλες μεταξύ τους σε μια παρέα.

Los escritos en el papel son para matar mi

                                                         tu

                                                         su

                                                         nuestra

                                                         vuestra

                                                         su    soledad
Y unirlas todas juntas en una compañía.

ξι.

te seguiré

.Siempre te seguiré.
.y este seguimiento no tendrá fin hasta que decida salir del laberinto de mis órganos que de una manera u otra.
.siempre conducen al.

.Corazón.

.Πάντα θα σε ακολουθώ.
.κι αυτή η ακολουθία δεν θα έχει τέλος μέχρι ν' αποφασίσω να βγω από τον λαβύρινθο των οργάνων μου που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
.οδηγούν πάντα στην.

.Καρδιά.

ξι.