Φόρος τιμής

στον Νάνο Βαλαωρίτη.

[...] Αντίο Νάνο

Σε ευχαριστώ και σε αποχαιρετώ και από εδώ αλλά χρησιμοποιώντας μόνο λέξεις και γράμματα. Γιατί στη μνήμη μου θα υπάρχεις πάντα σαν σκέψη και εικόνα, και πάντα θα σε τιμώ και θα σε θυμάμαι αιώνια. Η γνωριμία μου μαζί σου μου έβγαλε τον καλύτερο μου εαυτό σε επίπεδο προσωπικό και συγγραφικό, μακριά από οποιαδήποτε δεσμά και στερεότυπα.

Το «αιώνιος έφηβος» που σου είχε αποδοθεί δεν ήταν ορισμός καθόλου άστοχος ή τυχαίος. Ήταν απόλυτα εύστοχος και ακριβής. Την εφηβεία σου τη μετέδιδες στους γύρω σου με χιούμορ και με την χαρά της ζωής. Και την αιωνιότητα δίκαια την κέρδισες για σένα και μας την χάρισες κι εμάς –κάνοντάς την γρανάζι στο μυαλό μας, φτιάχνοντας πολλά και πλούσια μονοπάτια γνώσης και σοφίας.

Ήταν όλο αυτό, λοιπόν, μια τύχη που μετατράπηκε σε χάρη και χαρά. Κάτι που κράτησα στα χέρια μου με τιμή, και συνεχίζω στο εξής να κουβαλάω με μνήμη και –τρόπον τινά- υποχρέωση ηθική. Και πώς να γίνει αλλιώς άλλωστε…

Η ζωή μας μετά θάνατον είναι τώρα πια εγγυημένη. [...]

Απόσπασμα από το κείμενό μου -φόρο τιμής- στον Νάνο Βαλαωρίτη. 

Μπορείτε να διαβάσετε όλο το κείμενο εδώ.

Και αφού

με ευχαρίστησε και με αποκάλεσε "συνεργάτιδά" του, μου χάρισε το περιοδικό Οδός Πανός που κυκλοφορεί τον Φεβρουάριο στα βιβλιοπωλεία και που είναι -βασικά- αφιερωμένο στον Νάνο Βαλαωρίτη. 

Τι άλλο να νιώσω περισσότερο από ευτυχία και ηθική ικανοποίηση και χαρά; Αλλά και τι άλλο να πω;!

Μόνο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

ξι.

Επαναπροσδιορισμός ...κάθε φορά

Είχα να τον επισκεφτώ κοντά ενάμιση μήνα λόγω φόρτου ....εργασίας και ...ζωής (!) και όταν χθες πήγα για την καθιερωμένη μας κουβεντούλα με καφέ, συνέβη ξανά όπως γίνεται πάντα, αλλά αυτή την φορά ίσως λίγο περισσότερο λόγω του χρόνου που είχε περάσει...: ο απόλυτος επαναπροσδιορισμός. Το απόλυτο μάζεμα και συμμάζεμα των κομματιών (των όποιων κομματιών όπως και όσο ατάκτως ...ερριμμένων). 

Γιατί όταν βρίσκεσαι μαζί του αναδύεται και ξεδιπλώνεται (γιατί σου αφήνει τον χώρο και τον χρόνο για να το ξεδιπλώσεις) αυτό που <νιώθεις ότι> είσαι. Απλώς ΕΙΣΑΙ. Τόσο απλά. Τι άλλο να πω; -Ευχαριστώ και τίποτα άλλο.

πααααλιά

ξι.

Γνωριμία με τον Νάνο

Ψάχνοντας κάποια ράφια της βιβλιοθήκης λίγο ξεχασμένα, βρήκα ένα παλιό τετράδιο, από το 1997, σε άριστη, ωστόσο, κατάσταση. 

Στις πρώτες, κάμποσες σελίδες του, είχα γραμμένα κάτι αγγλικά από την τάξη του Proficiency, αρκετό καιρό μετά το δίπλωμα που είχα πάρει [το δίπλωμα το πήρα το '95 αν θυμάμαι καλά, αλλά για κάποια χρόνια μετά ευτυχώς είχα την όρεξη και τη δυνατότητα (και πολυτέλεια για κάποιον που αγαπά τις ξένες γλώσσες και δη τα αγγλικά) να παρακολουθώ το μάθημα του αγαπημένου μου καθηγητή, του κυρίου Λύτρα, του Δημήτρη Λύτρα, καθηγητή και Δάσκαλου, με το δέλτα κεφαλαίο. Στις τελευταίες σελίδες του τετραδίου, και ανάποδα γραμμένα, ωσάν να ήμουν αραβίδα, βρήκα τις ερωτήσεις που είχα συγκεντρώσει να κάνω -μερικά χρόνια αργότερα, το 2010- στον Νάνο Βαλαωρίτη σχετικά με τη διπλωματική εργασία του μεταπτυχιακού μου. 

Μία από αυτές τις τρεις σελίδες παραθέτω εδώ, γιατί πρώτα απ' όλα συγκινήθηκα που τις βρήκα, που δεν τις είχα πετάξει, που θυμήθηκα ξανά εκείνη την περίοδο και εκείνες τις στιγμές. Και θυμάμαι σαν χθες το άγχος που είχα όχι απλώς για να τον συναντήσω, αυτό δεν το συζητώ, αλλά για να τον πάρω τηλέφωνο να του πω ότι τηλεφωνώ εκ μέρους του τάδε καθηγητή μου ο οποίος μου πρότεινε να σας τηλεφωνήσω για να κάνουμε, αν μπορείτε, μια συνάντηση και να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για το έργο σας (ένα συγκεκριμένο έργο με το οποίο ασχολούμουν μεταφραστικά τότε και το οποίο εξέδωσα πρόσφατα) αλλά και για τον υπερρεαλισμό γενικότερα, για τον οποίο σε μεγάλο βαθμό είχα πλήρη άγνοια τότε.

Δεύτερον, μου άρεσε το ύφος των ερωτήσεων που είχα σκεφτεί να κάνω γιατί τις συνόδευα (ενν. τις ερωτήσεις) με σκέψεις και σχόλια σχετικά με αυτό που ρώταγα κάθε φορά, οπότε βρήκα τώρα ένα επιπλέον ενδιαφέρον ως προς τον τρόπο που σκεφτόμουν. Με άλλα λόγια, και με λίγα λόγια για να μην κουράζω περισσότερο, είναι κάτι που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Παρένθεση: ωραία σκεφτόμουν. Μου άρεσε. Νοσταλγώ λίγο εκείνη την εποχή, των πανεπιστημίων. Όμως προχώρησα, και αυτό είναι το ζητούμενο, να προχωράς, να εξελίσσεσαι και τώρα χαίρομαι τόσο πολύ, τόσο μα τόσο μα τόσο πολύ, που το μεταπτυχιακό υπήρξε η αφορμή για να γνωρίσω τον Νάνο τον Βαλαωρίτη και που τώρα πια μετράμε ήδη πέντε (πάμε για τον έκτο) χρόνο γνωριμίας και, πλέον, φιλίας. Αυτά τα ολίγα είχα να σας πω.

~Καλό απόγευμα~~

ξι.

Έκπληξη

Sorpresa

En la colina del corazón reina la idea de que estaremos para siempre aquí encerrados...

Δεσπόζει στο λόφο της καρδιάς η ιδέα ότι θα 'μαστε για πάντοτε κλεισμένοι εδώ...

Από την πρώτη δίγλωσση μετάφραση στα ισπανικά του βιβλίου του Νάνου Βαλαωρίτη, Ήλιος ο Δήμιος μιας πράσινης σκέψης, ποίημα Έκπληξη, σελίδες 32-33.

ξι.

Nanos Valaoritis: todo un libro del poeta surrealista traducido al español por primera vez!

Λίγο πρόχειρη η φωτογραφία, αλλά το θέμα είναι ότι... ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ! Δίγλωσση μετάφραση ποιητικού έργου του Νάνου Βαλαωρίτη από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδη. Καλοτάξιδο να είναι, μεταφορικά και κυριολεκτικά!

El lanzamiento de la traducción bilingüe del libro de Νάνος Βαλαωρίτης: "Sol el Verdugo de un verde pensamiento" ya tuvo lugar! Ojalá que tenga suerte (la suerte que merece) por aquí en Grecia y en el extranjero. 

La obra de Nanos Valaoritis es un verdadero estudio sobre casi todas las tendencias literarias a partir del modernismo.

ξι.

Στον τροπικό της Ελλάδας

Στον τροπικό της Ελλάδας

μεταξύ ήλιου και βροχής

μια ωραία Κυριακή

δυο κουβέντες για το Νάνο

και μια ανάγνωση του Σύμπαντος

με λουκουμάκι και καφέ

...

ξι.

Θησαυρός

Διάβασε λίγο
γιατί δεν διαβάζεις συχνά πια τέτοιες ιστορίες.

Τα κείμενά του (όλων των μορφών και όλων των ειδών) είναι θησαυρός. Και ευτυχώς αυτός ο θησαυρός δεν είναι του Ξέρξη αλλά δικός μας, των Ελλήνων.
(ο οποίος έχε υπόψη σου ότι -αν και ίσως, μπορεί δηλαδή, &κατά πάσα πιθανότητα!, να το έχεις καταλάβει- δεν κληροδοτείται αλλά διεκδικείται κάθε μα κάθε λεπτό).

http://www.lifo.gr/guide/cultureblogs/bookblog/34513

ξι.

Το κεφάλι μου είναι ένα πελώριο μάτι

που με ζαλίζει όταν κοιτάζω τον κόσμο.

Mi cabeza es toda un ojo enorme 

que me marea al mirar la gente.
ξι.

Κολλάζ, Νάνος Βαλαωρίτης, περιοδικό "Πάλι", τεύχος 6, έτος 1966.

( copy paste από εδώ )

El collage es del poeta surrealista Nanos Valaoritis, publicado en la revista "Pali", número 6 del año 1966.

Καλή Αφορμή!

Με αφορμή μια μίνι-κουβέντα που είχα με τον φίλο Νίκο για τον Νάνο Βαλαωρίτη, μου γεννήθηκε αυτή η επιθυμία να εκφράσω το πόσο έχει επηρεάσει αυτός ο άνθρωπος - ποιητής τη λογοτεχνική μου πορεία και όχι μόνο, ταυτόχρονα και την οπτική μου απέναντι στα πράγματα και στη ζωή σε κάποιο βαθμό, γιατί όχι; 
Έτσι, θεώρησα ότι αυτή η απειροελάχιστη -εδώ- αναφορά στον Μέγα Νάνο δεν θα μπορούσε παρά να είναι η καλύτερη αρχή για το 2012 για αυτό το μπλογκ.
Καλή Χρονιά σε όλους! Καλή Χρονιά μπλογκς!
ξι.

Con motivo de una mini charla con el amigo Nikos sobre Nanos Valaoritis, se me nació el deseo de expresar lo cuánto ese hombre - poeta influyó en mi rumbo literario y además en mi punto de vista hacia las cosas y la vida hasta cierto punto, ¿por qué no?
Pues, hablando así, consideré que esa mínima alusión a Nanos Magno ;-) sería el mejor comienzo para el 2012 para este blog.
Un próspero año para tod@s! Feliz año blogs!
ξι.

φαινόμενο αντιφατικό

"Ελλάδα: ένα αντιφατικό φαινόμενο με έντονο υπερρεαλιστικό χαρακτήρα" .
Ν.Β. ~η ποίηση στα χρόνια της κρίσης.


"Grecia: un fenómeno contradictorio y de carácter intensamente surrealista" .
N.V. ~la poesía en tiempos de la crisis.

http://www.tanea.gr/vivliodromio/?aid=4667102

ξι.

αυτονόητο

Κάτω απ' τα πόδια μας κυκλοφορούν υπονοούμενα

Που διέρχονται όπως κοπάδια βουβαλιών ποτάμια

Διασχίζοντας τις ομιλίες μας τις καθημερινές.

Δίχως άλλο θα διακλαδώνονται με άλλους κόσμους

Πιο ευτυχισμένους όπου οι νιοι και οι νιες

Είναι καθρέφτες των ματιών ο ένας του άλλου.

Νάνος Βαλαωρίτης, αυτονόητο, Ήλιος ο δήμιος μιας πράσινης σκέψης.

Εκδόσεις Καστανιώτη, 1996.

Bajo nuestros pies circulan indirectas

Pasan como ríos de manadas de búfalos

Atravesando nuestras charlas diarias.

Sin falta se van ramificando con otros mundos

Más felices donde los mozos y las mozas

Son espejos de los ojos el uno del otro.

Nanos Valaoritis, lo evidente, Sol El verdugo de un verde pensamiento.

Kastaniotis 1996.

μτφ: ξι.

(Καμιά φορά επαναλαμβάνομαι και γίνομαι κουραστική. Αλλά δεν είν' άσχημα να επαναλαμβάνεσαι στα όμορφα.............................. ----> πρέπει να είναι η δεύτερη ή η τρίτη φορά που αναρτώ Βαλαωρίτη εδώ...)

16.12.1987

[...]Todo lo que he querido va alejándose < Espíritus únicos, ideas, escritos < La vida está moviéndose peligrosamente < Y de un momento a otro las cuerdas se van a romper. [...]

N.B.


(μτφ: ξι.)

En construcción...

Σώματα χωρίς πρόσωπα συγκεκριμένα
Πρόσωπα χωρίς σώματα σχηματισμένα
Που σβήνουν μόλις σβήσει ο ήλιος
Με το θόρυβο μιας γραφομηχανής

Με μπράτσα γυμνά ρωμαλέα στο πλάι τους
Αντρειωμένοι ροχαλίζουν στον ύπνο τους
Και βλέπουν πως το χάος τούς νίκησε
Στα σιδερένια σαλόνια του ύπνου

Εξαϋλωμένα αισθήματα στην παραλία
Των υπνοδοχείων της Μέσης Κατηγορίας
Καμωμένη από χρώματα και αρώματα
Η ωραία Ελένη ντυμένη της μόδας

Ρεμβάζει κι αναρωτιέται τι κάνει
Καθισμένη σ' ένα τραπέζι με άλλους
Κοιτώντας νωχελικά το αργόσχολο
Πλήθος της ζέστης της άσπρης σαιζόν

Κι εγώ προσπαθώ να την πείσω
Να κάνουμε μπάνιο τη νύχτα οι δυο μας γυμνοί
Αφήνοντας στην παραλία τα ρούχα μας
Και με ρωτάει αν το νερό θα 'ναι κρύο.
10.4.1983-12.1.1984

Οι Δειπνοσοφιστές - Νάνος Βαλαωρίτης


Cuerpos sin caras concretas
Caras sin cuerpos formados
Que se borran cuando cae el sol
Bajo el ruido de una máquina de escribir

Con los brazos desnudos y robustos a su lado
Roncan valientes durante el sueño
Y se dan cuenta de que el caos les ha vencido
En los salones del sueño hechos de hierro

Sentimientos desintegrados en la playa
De esos hoteles de Media Categoría
Hecha de colores y de aromas
La bella Helena está de moda

Se ensueña y se pregunta qué está haciendo así
Sentada en una mesa con otras personas
Mirando indolentemente a la multitud
Perezosa del calor de aquella temporada blanca

Y yo intento convencerla
Que nos bañemos por la noche en cueros
Dejando la ropa en la playa
Y ella me pregunta si el agua estará fría.
10.4.1983-12.1.1984

Los Dipnosofistas - Nanos Valaoritis

μτφ: ξι.