Wednesday, September 16, 2009

#42


Γιατι τα πράγματα είναι απλά και θέλω το μυαλό μου να είναι ξεκάθαρο...


Las cosas no son inventos de mi pensamiento (idealismo), pero eso no quiere decir que no tengan nada que ver con mi pensamiento (realismo). ¿Qué ocurre en realidad? Lo que ocurre es que las cosas, para ser cosas, dependen de que yo las piense y yo, para ser el que soy, necesito pensar las cosas. Las cosas me necesitan para ser, y yo necesito a las cosas para ser. 'Ser' no es existir independientemente, sino lo contrario: 'ser' es una relación entre las cosas y yo. Llamo a las cosas 'circunstancia'. “Yo soy yo y mis circunstancias". Sin 'mis circunstancias' yo no soy yo. Sin 'yo', no hay circunstancias. 'Ser' es una correlación, una dualidad. 'Ser' es algo dinámico: ni yo soy siempre el mismo, ni mis circunstancias son siempre las mismas, sino que todo está en perpetuo cambio.
Τα πράγματα δεν είναι επινοήματα της σκέψης μου (ιδεαλισμός) αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν να κάνουν με την σκέψη μου (ρεαλισμός). Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα; Αυτό που συμβαίνει είναι ότι τα πράγματα, για να είναι πράγματα, εξαρτώνται από το γεγονός ότι εγώ τα σκέφτομαι και εγώ, για να είμαι αυτός που είμαι, χρειάζομαι να τα σκέφτομαι. Τα πράγματα με χρειάζονται για να είναι, και εγώ χρειάζομαι τα πράγματα για να είμαι. 'Είμαι' δεν σημαίνει υπάρχω ανεξάρτητα, αλλά αντιθέτως: 'είμαι' είναι μια σχέση μεταξύ των πραγμάτων κι εμένα. Ονομάζω τα πράγματα ‘περίσταση’. “Εγώ είμαι εγώ και οι περιστάσεις μου". Χωρίς τις 'περιστάσεις μου' εγώ δεν είμαι εγώ. Χωρίς 'εγώ', δεν υπάρχουν περιστάσεις. Το 'είμαι' είναι ένας συσχετισμός, μια δυαδικότητα. 'Είμαι' είναι κάτι δυναμικό: ούτε εγώ είμαι πάντα ο ίδιος, ούτε οι περιστάσεις μου είναι πάντα οι ίδιες, αλλά όλα βρίσκονται σε διαρκή αλλαγή.
μτφ: ξι.
Ortega y Gasset
(1)

Καλό φθινόπωρο!

9 comments:

Anquises said...

"Las cosas me necesitan para ser". Falso, por al menos dos razones: 1. Antes de que yo existiera había cosas, y cuando ya no esté habrá cosas. 2. Yo también soy una cosa. Ortega hace una excesiva concesión al idealismo.

Mis dos pesos (los argentinos no contribuimos con los clásicos "two cents" porque reservamos nuestras monedas para el colectivo [bus] ;-)

ξeniáδa said...

@ Anquises:
1. Seguro que las cosas existían antes y "siempre" existirán. Pero ¿si yo no existiera, quién les daría sentido?
Por otra parte, si yo existía dentro de una burbuja de cristal, en una montaña, aislada de toda la gente, y de la sociedad, ¿qué sería yo?, ¿existiría? Existo porque existen los otros alrededor de mi y porque los otros dan sentido, significado a mi. Razón de ser.
2. Yo no soy una cosa, porque si fuera, entonces existiría para siempre. Pero en algún momento yo dejaré de existir. Vendrá la muerte y la muerte es dejar de vivir, y por eso es inexistencia.

A lo mejor me estoy equivocando pero me alegra tanto este diálogo nuestro.
¿Qué piensas?

:)

Anquises said...

Este es un tema difícil. Exponer mi punto de vista me obligaría a abusar de este espacio que pertenece a tu blog, pero si te parece bien te puedo responder desde mi email,

anquisesATfibertel.com.ar (en lugar de AT va el símbolo '@')

Un cordial saludo.

dodo said...

Ενδιαφέρον το απόσπασμα και βγαίνει καλά στην ελληνική του μετάφραση- αλλά δύσκολο το θέμα και σηκώνει πολλή συζήτηση...

ξeniáδa said...

@ dodo:
Σ'ευχαριστώ πολύ.
Ναι, πράγματι. Είναι απλώς για να έχουμε ...ένα καλό φθινόπωρο ;)) (φαντάζεσαι τι μπελάς θα είναι!)
ξ.

ξeniáδa said...

@ Anquises:
Sí, lo sé. Gracias. Te enviaré mi e-mail y hablamos.
Un cordial saludo.

ξ.

H.Constantinos said...

Ενδιαφέρον σκεπτικό...

giant13 said...

Καλημέρα, καλό φθινόπωρο.

Θα συμφωνήσω με τον dodo, λίγο δύσκολο αλλά έτσι κάπως πρέπει να είναι τα πράγματα.
Απλά θα θελα να προσθέσω, μήπως πολλές απ τις περιστάσεις δημιουργούνται απ το είναι μας και δεν έρχονται απλά τυχαία;

ξeniáδa said...

@ H. Constantinos:
:) Ολίγον περίπλοκο βέβαια.

@ giant13:
Ωραία σκέψη. Και άρα αυτές διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Σας ευχαριστώ.
:)
ξ.