α Lyr
myinnerself - ánimo y suerte
About Me
- ξι
- Vega es una estrella de primera magnitud de la constelación de la Lira y la principal de la misma. Vega es la Alfa Lyrae (la α Lyr). Vega es Alfa. Y Alfa X yo. http://en.wikipedia.org/wiki/Lyra
Tuesday, May 29, 2012
Μάλλον
Ετικέτες
cartas del buzón,
ella,
pensamientos,
yo,
él
Monday, May 28, 2012
Wednesday, May 16, 2012
Μικροδιηγηματικές ευγένειες
Η ΑΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑ
Στον σταθμό του Καν Μποσέρες μια γυναίκα διαμαρτυρόταν για την καθυστέρηση στο μετρό. Στον σταθμό του Σαντς ένας άντρας είχε πέσει στις γραμμές. Στον σταθμό του Καν Μποσέρες μια γυναίκα διαμαρτυρόταν για τις συνεχείς αυτοκτονίες σε ώρες αιχμής.
MOEBIUS
Στον σταθμό του Καν Μποσέρες μια γυναίκα διαμαρτυρόταν για την καθυστέρηση στο μετρό. Στον σταθμό του Σαντς ένας άντρας είχε πέσει στις γραμμές. Στον σταθμό του Καν Μποσέρες μια γυναίκα διαμαρτυρόταν για τις συνεχείς αυτοκτονίες σε ώρες αιχμής.
MOEBIUS
Όταν ήμουν έντεκα χρονών κατάλαβα ότι ποτέ δεν θα γινόμουν μεγάλος ζωγράφος. Στα δεκατέσσερα ότι ποτέ δεν θα γινόμουν μεγάλος ποδοσφαιριστής. Από τότε είμαι ανοιχτός σε όλων των ειδών τις ματαιώσεις.
Σαν Λάζαρος, λησμονημένος από κάθε Ιησού, προσμένω.
ΤΗΛΕΦΩΝΟ
Κάθε φορά που ετοιμάζομαι να μπω στο σπίτι ή την στιγμή που βγαίνω, μου φαίνεται ότι χτυπάει το τηλέφωνο. Όμως, αρκεί να ανοίξω την πόρτα και αμέσως σταματάει να χτυπάει. Μου τηλεφωνούν μόνο όταν δεν είμαι εκεί.
DESCORTESÍA DEL SUICIDA
En la estación de Can Boixeres una mujer protestaba por la detención de los trenes. En la estación de Sants un hombre se había arrojado a las vías. En la estación de Can Boixeres una mujer protestaba por los constantes suicidios en las horas de máxima afluencia de público.
MOEBIUS
A los once años comprendí que nunca sería un gran pintor. A los catorce, que nunca sería un gran futbolista. A partir de entonces he estado abierto a toda clase de decepciones.
DE ENTRE LOS MUERTOS
Como un Lázaro del que todo Jesús se ha olvidado, espero.
TELÉFONO
Cada vez que estoy a punto de entrar o acabo de salir de casa me parece que suena el teléfono. Sin embargo, basta que abra la puerta para que inmediatamente deje de sonar. Sñolo me llaman cuando no estoy.
Como un Lázaro del que todo Jesús se ha olvidado, espero.
TELÉFONO
Cada vez que estoy a punto de entrar o acabo de salir de casa me parece que suena el teléfono. Sin embargo, basta que abra la puerta para que inmediatamente deje de sonar. Sñolo me llaman cuando no estoy.
Από τα μικροδιηγήματα του Carlos Vitale, Descortesía del suicida, Η αγένεια του αυτόχειρα.
μτφ: ξι.
Ετικέτες
Carlos Vitale,
microrrelatos,
poesía,
traducciones
Thursday, May 10, 2012
Θριλεράκι
Σας καλημερίζω μ' ένα θριλεράκι χαϊκού, προϊόν της χθεσινής μας όμορφης συνάντησης εδώ. (τα υπόλοιπα θα τα βρείτε στο site people & ideas)
Σπιτάκια κροκί
φόβος εδώ στρογγυλός
πόδια που τρέχουν
παντού. (να πώς χαλάει ένα χαϊκού!)
(συγγνώμη για την τρομάρα πρωϊνιάτικα :-p)
ξι.
Σπιτάκια κροκί
φόβος εδώ στρογγυλός
πόδια που τρέχουν
παντού. (να πώς χαλάει ένα χαϊκού!)
(συγγνώμη για την τρομάρα πρωϊνιάτικα :-p)
ξι.
Subscribe to:
Posts (Atom)

