Muerte en el olvido

Yo sé que existo

porque tú me imaginas.
Soy alto porque tú me crees
alto, y limpio porque tú me miras
con buenos ojos,
con mirada limpia.
Tu pensamiento me hace
inteligente, y en tu sencilla
ternura, yo soy también sencillo
y bondadoso.

Pero si tú me olvidas
quedaré muerto sin que nadie
lo sepa. Verán viva
mi carne, pero será otro hombre
-oscuro, torpe, malo- el que la habita...

Ángel González, Áspero mundo

Εγώ ξέρω ότι υπάρχω

γιατί εσύ με φαντάζεσαι.
Είμαι ψηλός γιατί εσύ πιστεύεις

ότι είμαι ψηλός, και καθαρός γιατί εσύ με κοιτάζεις
με καλά μάτια,
με βλέμμα καθαρό.
Η σκέψη σου με κάνει

έξυπνο, και στην απλή σου

τρυφερότητα, είμαι κι εγώ επίσης απλός

και καλός.

Αλλά αν εσύ με ξεχάσεις
θα είμαι νεκρός χωρίς κανείς

να το ξέρει. Θα βλέπουν ζωντανή

την σάρκα μου, αλλά θα είναι ένας άλλος άνθρωπος
-σκοτεινός, αδέξιος, κακός- αυτός που την κατοικεί…

μτφ: ξι.

Καληβδομάδα (μιαλέξη)