Γυρνώντας από την εκδήλωση που έλαβε χώρα σήμερα στις εφτά το απόγευμα στην Στοά του Βιβλίου για τη Διεθνή Ημέρα Μετάφρασης, εκτός από Χρόνια Πολλά σε άπαντες και απανταχού της γης μεταφραστές, να παραθέσω μια ...τι άλλο; μετάφραση!
Θα παραθέσω για ακόμα μια φορά Μπόρχες, με μια λίγο βιαστική μετάφραση δουλεμένη σε δυο αμαξοστοιχίες (τρένο-μετρό)...διαφορετικών ωρών, και διαφορετικών προορισμών, μέσα στη μέρα...: Οχτώ το πρωί κατεύθυνση Ηράκλειο, έντεκα το βράδυ κατεύθυνση Ακρόπολη.
Λίγο βιαστικά :)
Μεταφέρω:
Diálogo sobre un diálogo
Jorge Luis Borges
A- Distraídos en razonar la inmortalidad, habíamos dejado que anocheciera sin encender la lámpara. No nos veíamos las caras. Con una indiferencia y una dulzura más convincentes que el fervor, la voz de Macedonio Fernández repetía que el alma es inmortal. Me aseguraba que la muerte del cuerpo es del todo insignificante y que morirse tiene que ser el hecho más nulo que puede sucederle a un hombre. Yo jugaba con la navaja de Macedonio; la abría y la cerraba. Un acordeón vecino despachaba infinitamente la Cumparsita, esa pamplina consternada que les gusta a muchas personas, porque les mintieron que es vieja... Yo le propuse a Macedonio que nos suicidáramos, para discutir sin estorbo.
Z (burlón)- Pero sospecho que al final no se resolvieron
A (ya en plena mística)- Francamente no recuerdo si esa noche nos suicidamos.
Μετάφραση:
Διάλογος για ένα διάλογο
Α- Απορροφημένοι σε ένα διάλογο για την αθανασία, αφήσαμε να πέσει η νύχτα χωρίς ν' ανάψουμε τη λάμπα. Δεν βλέπαμε τα πρόσωπά μας. Με μια αδιαφορία και γλυκύτητα που έπειθαν περισσότερο από το πάθος, η φωνή του Μαθεντόνιο Φερνάντεθ επαναλάμβανε ότι η ψυχή είναι αθάνατη. Με διαβεβαίωνε ότι ο θάνατος του σώματος είναι εντελώς ασήμαντος και το να πεθαίνει κανείς είναι το πιο μηδαμινό γεγονός που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο. Εγώ έπαιζα με τον σουγιά του Μαθεντόνιο, τον άνοιγα και τον έκλεινα. Ένα ακορντεόν εκεί κοντά έπαιζε συνέχεια την Κουμπαρσίτα, αυτή την υπερεκτιμημένη ανοησία που αρέσει σε πολλούς γιατί τους παραμύθιασαν ότι είναι παλιά... Πρότεινα στον Μαθεντόνιο ν' αυτοκτονήσουμε, για να συζητήσουμε έτσι ανενόχλητοι.
Ζ (ειρωνικά)- Αλλά υποπτεύομαι ότι τελικά αναθεωρήσατε.
Α (και τώρα, με πλήρη μυστικοπάθεια)- Ειλικρινά δεν θυμάμαι αν εκείνη τη νύχτα αυτοκτονήσαμε.
ξι.
Χρόνια Πολλά!
