Κοιτώντας κατά τύχη στον απέναντι δρόμο
Είδα τον εαυτό μου πεταμένο σε μία άκρη
Με τα μάτια συγκεντρωμένα σε μία αχτίδα από έλεος
Ήταν σαν κάποιος να με είχε σκοτώσει και να αποχαιρετούσα τον κόσμο
Κανένα συναίσθημα, απλά μία στιγμή συμβαίνει
Σαν η αγάπη να σβήνει σ' ένα σκληρό φευγαλέο βλέμμα
Η θαυμαστή τάξη καταργείται
Οι άνθρωποι περνούσαν την ώρα που αντίκριζα ένα αδιαπραγμάτευτο φως
Θα συμβεί, θα είναι κάποτε
Οι ώρες μεταβάλλονται σε μια ακατάστατη σκόνη
Και ξαφνικά το βουνό κινείται
Μία φορά πριν όλος κρεμαστείς απ' τη γλώσσα
Viendo por azar la calle de enfrente
Me vi tirado hacia una esquina
Con los ojos fijados en un rayo de misericordia
Era como si alguien me hubiera matado y yo despidiera del mundo
Ningún sentimiento, sólo sucede en algún momento
Como si el amor se apagara en una mirada furtiva y dura
La clase sublime se anula
La gente pasaba al enfrentarme a una luz innegociable
Sucederá; será un día
Las horas se convierten en polvo turbio
Y el monte se mueve de repente
Una vez antes de que tú, todo, te cuelgues de la lengua ξι.
<Στερεο Νοβα>
