Λίγες ώρες πριν...

...πες μου τι σκεφτόσουν...
κοιμόσουν γιατί είχες κουραστεί
ή ήσουν ξύπνιος και περίμενες να ξημερώσει;
στριφογύριζες στο κρεβάτι
ή είχες ήδη παραδοθεί σ' έναν ύπνο γλυκό;
γλυκό για να γλυκάνει αυτό που θ' ακολουθούσε;

λίγες ώρες πριν...
μας σκέφτηκες καθόλου
ή μιλούσες μόνο με τ' αστέρια;
πόση απελπισία κουβαλούσες;
την ξάπλωσες στα σεντόνια σου;
της χάιδεψες την πλάτη;
της είπες λόγια τρυφερά;
την ξεγέλασες λιγάκι;

ή την άφησες να σε κατασπαράξει
για ακόμη μια φορά;

λίγες ώρες πριν...
πήγες την συνηθισμένη σου βόλτα;
βόλτα βιαστική αλλά πάντα καθάρια, λυτρωτική
ή έμεινες στο σπίτι;
πήρες βαθιές ανάσες οξυγόνου
ή μέτρησες τις μέρες σου σαν φυλακισμένος;

λίγες ώρες πριν...
είχες πάρει την απόφαση
ή θ' αφηνόσουν για μια ακόμη φορά στη ζαριά της στιγμής;

πόσες ώρες πριν...
πόσες μέρες πριν...
πόσες βδομάδες πριν...
πόσους μήνες πριν...
πόσα χρόνια πριν...
άρχισες να χάνεις το παιγχνίδι;
πόσα πολλά έκανες γι αυτό;
γιατί μας απέκλεισες από συμπαίκτες σου ισάξιους
κι άρχισες να τρέχεις μόνος;

κι όταν ήρθε εκείνο το πρωί...
γιατί άφησες τους άλλους ν' αποφασίσουνε για σένα;
γιατί δεν σκέφτηκες ξανά;
και ξανά;
και ξανά;
την χαρά που δίνει η ύπαρξή σου;
η πνοή σου
η ζωή σου

κι όταν ήρθε εκείνο το πρωί...
γιατί δεν χαμογέλασες;
γιατί δεν θέλησες να υπάρξει κι άλλο
πρωί την επόμενη μέρα;

εκείνο το πρωί...
πες μου τι σκεφτόσουν
ποιες σκέψεις σ' αιχμαλώτισαν
κι αποφάσισες να φύγεις...

...

αφιερωμένο σ' ένα παλικάρι που έφυγε νωρίς
πριν από καιρό που μόνο αυτός ήξερε πόσο...

una vez más

Eres el hombre más bello, imparcial y justo, grande y burlón, gracioso y sensible que ha pasado por mi vida.
En el mundo.
No hay otro; tampoco habrá.
Todo lo que soy lo debo a ti.
Y todo lo que quiero y voy a ser, lo seré a causa de ti.
Ser tu hija y haberte conocido es el mejor regalo que me hubieras podido ofrecer.
Ojalá pudiera volver el tiempo atrás y dar una vuelta contigo en nuestro coche rojo
.una vez más...
.la última vez...

Tú justificas mi existencia:
Si no te hubiera conocido, no habría vivido.
pero ahora puedo morir porque te he conocido y por eso he vivido una vida interesante y llena de amor.

TE AMO PAPÁ.
GRACIAS POR TODO.

ξι.

Ο Δον Νάδιε πάει για τζόγκινγκ

Κάτσε να σου πω γιατί δεν άντεξαν τα δυο παιδιά εκείνα.

Γιατί οι κραδασμοί είναι να απορροφώνται κι απ’ τους δυο, αγάπη μου. Όταν τους απορροφά μόνο ο ένας, τότε είναι αυτός που τελικά λύεται, καταλύεται, λειαίνεται, μικραίνει, κουμπώνει, μαγκώνει, έρχεται και γίνεται ένα με το πάτωμα, το δρόμο, το χώμα, την άμμο, τον κόκκο, το τίποτα.

Κι ο άλλος, θριαμβευτής του ούτε-κι αυτός ο ίδιος-ξέρει-τίνοςπράγματος, λέει να πάει σήμερα για τζόγκινγκ.

Μα να του πει κάποιος να τρέξει και με τα δυο του πόδια. Είναι θέμα απορρόφησης των κραδασμών.

Ο Δον Νάδιε πάει για τζόγκινγκ. Περί κραδασμών ο λόγος. Νάδα.

Για όλες τις άνισες δυάδες.

Για κάποια παιδιά.

ξι.

Αγκάθια

Προσπαθώ να ομορφύνω το σπίτι.

Διαβάζω συνέχεια.

ξι.

(η διαμονή μου έχει αγκάθια)

Me llamo Mental

κάποια στιγμή, μετά τις τόσες κατραπακιές, σταματάς να θυμάσαι

και το χέρι που σου πιάνει το κεφάλι και στο χτυπά στον τοίχο καίγεται

είναι το χέρι που κάποτε σου χάριζε λουλούδια

αλλά εσύ δεν θυμάσαι πια το όνομά του

ούτε το δικό σου.

Me llamo Mental, Mental Breakdown

y fue un placer conocerte.

και τι περίεργο... έβαλα τόνους στις λέξεις μου! :P

en algún momento, después de tantos tortazos dados, dejas de recordar

y la mano que te coge la cabeza y la golpea hacia la pared, se quema

es la mano que en aquel entonces te regalaba flores

pero tú ahora no te acuerdas de su nombre

ni tampoco el tuyo.

Με λένε Mental, Mental Breakdown

και χάρηκα για τη γνωριμία.

y qué raro... ¡acentué las palabras! :P

ξ.

Έκτωρ

Μόλις χθες πληροφορήθηκα τον χαμό ενός φίλου μπλογκερ από την Αργεντινή.
Με ενημέρωσαν οι δικοί του μέσω η-μεηλ.
Πρόσφατη γνωριμία (από τότε που άνοιξα αυτό το μπλογκ) αλλά βαθιά και πλούσια, έμαθα πολλά πράγματα, με διάβαζε τον διάβαζα και τις πιο πολλές φορές συνεχίζαμε τις συζητήσεις μας στο η-μεηλ.
Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, υπάρχουν κάποια άλλα που φαντάζουν μικρά και ασήμαντα.
Και μέσα στον όλο πανικό είναι πραγματικά εντυπωσιακό αν σκεφτείς ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ξέρεις ελάχιστα, αλλά μπορεί και να τους "ξέρεις" πραγματικά ή τουλάχιστον τους έχεις κάπου μέσα στην καρδιά σου, και άλλους που τους ζεις καθημερινά, να σε ζουν κι αυτοί για χρόνια προδίδοντάς σε τελικά (κάποια μέρα ναι, γιατί όχι;).
Καλό ταξίδι Φιλόσοφε...
Καλό ταξίδι φίλε μου Έκτορα...


Acabo de enterarme de la pérdida de un amigo blogger de Argentina.
Me informaron los suyos por e-mail.
Recién conocidos (desde cuando abrí este blog) pero nuestro conocimiento fue profundo y rico, aprendí muchas cosas, "le leía a él y me leía", y la mayoría de las veces continuábamos nuestras conversaciones por e-mail.
Cuando cosas tales como esta ocurren, entonces todo el resto parece ser pequeño e insignificante.
Y dentro de este pánico, es realmente impresionante pensar que hay personas las cuales conoces muy poco, pero quizá las "conozcas" realmente o por lo menos las tienes en algún sitio dentro de tu corazón, y hay otras con las que te codeas cada día, te "viven" por años pero te traicionan a ti finalmente (algún día sí, ¿por qué no?).
Buen viaje Filósofo...
Buen viaje mi amigo Hector... ξι.
http://zigurat-anquises.blogspot.com/
25/06/2010