Showing posts with label cartas del buzón. Show all posts
Showing posts with label cartas del buzón. Show all posts
Tuesday, January 6, 2015
Sunday, December 14, 2014
Saturday, October 11, 2014
LageR
Περαστικός εγώ – θαμώνας εκείνη. Την έβλεπα κάθε μέρα τα τελευταία χρόνια –από τότε που χώρισαν οι δρόμοι μας- στο ίδιο καφέ που συχνάζαμε κάποτε. Τίποτα δεν είχε αλλάξει πάνω της… Τα ίδια μπλε νουάρ μάτια, τα ίδια εβένινα μαλλιά, το ίδιο αλαβάστρινο δέρμα, ίδιες κινήσεις τα χέρια. Μόνο που να… οι συνομιλητές της πάντα διαφορετικοί και άλλοι ήταν. Γερασμένοι πια όλοι σ’ αυτό το άχρονο καφέ κι εκείνη ολοφώτεινη -και μόνη- σαν υπέρλαμπρο άστρο. Τι κατάρα…
ξι.
Thursday, February 27, 2014
Vanidad
Tu voluntad a lo mejor parece a un helado de sabor vainilla en el borde de tus labios
pero realmente
es tu vanidad que habita en el terreno yermo y desabrigado de tu vida futura.
pero realmente
es tu vanidad que habita en el terreno yermo y desabrigado de tu vida futura.
ξι.
Monday, January 6, 2014
2014
Αναδύσεις προβλέπονται το 2014.
Αγάπη & Υγεία για τη νέα Χρονιά.
(Αντιγραφή ελαφρώς παραλλαγμένη:) Το 2014 έρχεται σαν πρωτοχρονιάτικο δώρο, μετά από τα πολυετή απνευστί μακροβούτια μας στους πολύχρωμους βυθούς και λίγο πριν αναδυθούμε στην επιφάνεια αυτού που ζούμε για τα επόμενα μακροβούτια μας μέσα στον χρόνο, έρχεται <να έρθει> το 2014.
Αγάπη & Υγεία για τη νέα Χρονιά.
ξι.
Monday, December 30, 2013
Πολλά μαζί προκύπτοντα από ένα μόνο πράγμα
Υπάρχουν ταινίες ή ηθοποιοί που σε αφήνουν ασυγκίνητο, το ίδιο και κείμενα, όπως και βιβλία ή συγγραφείς. Υπάρχουν και περιπτώσεις όμως που η ματιά, το κείμενο, η ηθοποιία, ή η σκηνοθεσία σε καθηλώνουν και δεν ξέρεις αν φταις εσύ για αυτή την καθήλωση, αν εσύ ήρθες κι έδεσες σ' αυτό που είδες και άκουσες, ή αυτό που είδες και άκουσες (είναι το κείμενο; είναι η ηθοποιία;) ήρθε και κόλλησε πάνω σου, ταίριαξε στο Είναι σου. Έτσι υπάρχουν ταινίες που βλέπεις και ξαναβλέπεις άπειρες φορές, και βιβλία που διαβάζεις και ξαναδιαβάζεις επίσης άπειρες φορές.
Μην αναρωτιέσαι όμως &πολύ πώς προκύπτουν όλα αυτά, όπως εγώ που μέχρι να δω αυτή την ταινία προ λίγων ωρών πίστευα ότι οι μονόλογοι στο θέατρο δεν με συγκινούν πια, ή ότι οι "αργές" ταινίες δεν είναι πια του στυλ μου. Ποτέ δεν θα βαρεθώ κάποιους συγγραφείς και τα κείμενά τους, κι όταν αυτά "ανεβαίνουν" στο θέατρο ή στο σινεμά, ή στην τηλεόραση, τα κείμενα θα παραμένουν το ίδιο όμορφα ανεξάρτητα από το παίξιμο. Ναι έτσι πιστεύω, ανεξάρτητα από το παίξιμο. Το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να μην εμπιστευτούμε ξανά ένα "παίξιμο", δηλαδή έναν ηθοποιό. Είμαστε φτιαγμένοι για συγκεκριμένα πράγματα, και τα πράγματα είναι άπειρα. Πώς να ταιριάξουμε με όλα;
(Μέσα σ' όλα τα παραπάνω ανοίγω μια μεγάλη παρένθεση με υστερόγραφα για παρόντα και παρελθόντα που μου προέκυψαν κατά την γραφή...
υγ1: Έλεγα (&ήμουν σίγουρη κιόλας) ότι τις αργές ταινίες τις βαριέμαι πια... αλλά φαίνεται ότι πρέπει να λέω "καμιά φορά".
υγ2: Κι εσύ δεν έχεις αγαπημένους ηθοποιούς που τους "ακολουθείς" πχ στο θέατρο, ανεξάρτητα απ' το τι παίζουν; Ή αγαπημένα κείμενα που επίσης "ακολουθείς" ανεξάρτητα απ' το ποιος τα παίζει; Κι έτσι θυμήθηκα -άσχετο γιατί- το υστερόγραφο 3 -γαϊτανάκι οι σκέψεις κι άντε να τις μαζέψεις.
υγ3: Λατρεύω τον Μπέκετ όπως και να τον δω παιγμένο. Και το υστερόγραφο 3 μού θύμισε το 4...
υγ4: Ότι δηλαδή θαυμάζω κι αγαπώ να παρακολουθώ τον δικό μας Άρη Σερβετάλη. Πριν από 3 χρόνια είχε παίξει Μπέκετ έργο μεταφερμένο σε εικαστική περφόρμανς. Καθόλου δεν με κούρασε, καθόλου δεν με ξένισε, καθόλου δεν βαρέθηκα -κι ήταν ένας μονόλογος. Αυτό το λέω γιατί φέτος είδα αρκετούς μονολόγους στο θέατρο που στην πλειοψηφία τους με άφησαν αδιάφορη κι επιπλέον κουράστηκα κιόλας. Τώρα τον είδα στο "Κουρδιστό πορτοκάλι", άλλο κέντημα θεατρικό... Ο άνθρωπος τελικά είναι για να τον ακολουθείς.
υγ5: Όταν παρακολουθείς κάτι, νομίζω ότι πρέπει να το παρακολουθείς συνολικά. Έτσι μπορείς να ανακαλύψεις έναν θησαυρό μέσα σ' ένα αδιάφορο παίξιμο, ή μια λαμπρή υποκριτική ικανότητα ή προσπάθεια σ' ένα μέτριο (ή κακό) κείμενο, ή -όπως στην περίπτωση την σημερινή τη δική μου- τις βασικές αξίες της ζωής γενναιόδωρη και συναισθηματική προσφορά σε μια αργή ταινία...
Λίγο άσχετο &μακροσκελές ποστ και ~Καλησπέρα σας~~ μα πάνω απ' όλα αυτό ήθελα να τονίσω... Το πόσο πολύ ωραία ταινία ήταν αυτή η τούρκικη [BAL (MELI)] που είδα στο Βουλή τσάνελ, απ' αυτές που σε επαναπροσδιορίζουν με τον τρόπο τους.
Μην αναρωτιέσαι όμως &πολύ πώς προκύπτουν όλα αυτά, όπως εγώ που μέχρι να δω αυτή την ταινία προ λίγων ωρών πίστευα ότι οι μονόλογοι στο θέατρο δεν με συγκινούν πια, ή ότι οι "αργές" ταινίες δεν είναι πια του στυλ μου. Ποτέ δεν θα βαρεθώ κάποιους συγγραφείς και τα κείμενά τους, κι όταν αυτά "ανεβαίνουν" στο θέατρο ή στο σινεμά, ή στην τηλεόραση, τα κείμενα θα παραμένουν το ίδιο όμορφα ανεξάρτητα από το παίξιμο. Ναι έτσι πιστεύω, ανεξάρτητα από το παίξιμο. Το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να μην εμπιστευτούμε ξανά ένα "παίξιμο", δηλαδή έναν ηθοποιό. Είμαστε φτιαγμένοι για συγκεκριμένα πράγματα, και τα πράγματα είναι άπειρα. Πώς να ταιριάξουμε με όλα;
(Μέσα σ' όλα τα παραπάνω ανοίγω μια μεγάλη παρένθεση με υστερόγραφα για παρόντα και παρελθόντα που μου προέκυψαν κατά την γραφή...
υγ1: Έλεγα (&ήμουν σίγουρη κιόλας) ότι τις αργές ταινίες τις βαριέμαι πια... αλλά φαίνεται ότι πρέπει να λέω "καμιά φορά".
υγ2: Κι εσύ δεν έχεις αγαπημένους ηθοποιούς που τους "ακολουθείς" πχ στο θέατρο, ανεξάρτητα απ' το τι παίζουν; Ή αγαπημένα κείμενα που επίσης "ακολουθείς" ανεξάρτητα απ' το ποιος τα παίζει; Κι έτσι θυμήθηκα -άσχετο γιατί- το υστερόγραφο 3 -γαϊτανάκι οι σκέψεις κι άντε να τις μαζέψεις.
υγ3: Λατρεύω τον Μπέκετ όπως και να τον δω παιγμένο. Και το υστερόγραφο 3 μού θύμισε το 4...
υγ4: Ότι δηλαδή θαυμάζω κι αγαπώ να παρακολουθώ τον δικό μας Άρη Σερβετάλη. Πριν από 3 χρόνια είχε παίξει Μπέκετ έργο μεταφερμένο σε εικαστική περφόρμανς. Καθόλου δεν με κούρασε, καθόλου δεν με ξένισε, καθόλου δεν βαρέθηκα -κι ήταν ένας μονόλογος. Αυτό το λέω γιατί φέτος είδα αρκετούς μονολόγους στο θέατρο που στην πλειοψηφία τους με άφησαν αδιάφορη κι επιπλέον κουράστηκα κιόλας. Τώρα τον είδα στο "Κουρδιστό πορτοκάλι", άλλο κέντημα θεατρικό... Ο άνθρωπος τελικά είναι για να τον ακολουθείς.
υγ5: Όταν παρακολουθείς κάτι, νομίζω ότι πρέπει να το παρακολουθείς συνολικά. Έτσι μπορείς να ανακαλύψεις έναν θησαυρό μέσα σ' ένα αδιάφορο παίξιμο, ή μια λαμπρή υποκριτική ικανότητα ή προσπάθεια σ' ένα μέτριο (ή κακό) κείμενο, ή -όπως στην περίπτωση την σημερινή τη δική μου- τις βασικές αξίες της ζωής γενναιόδωρη και συναισθηματική προσφορά σε μια αργή ταινία...
Λίγο άσχετο &μακροσκελές ποστ και ~Καλησπέρα σας~~ μα πάνω απ' όλα αυτό ήθελα να τονίσω... Το πόσο πολύ ωραία ταινία ήταν αυτή η τούρκικη [BAL (MELI)] που είδα στο Βουλή τσάνελ, απ' αυτές που σε επαναπροσδιορίζουν με τον τρόπο τους.
Tuesday, December 24, 2013
Κρισναμούρτι: Περί αξιοπρέπειας | DOC TV | documenting everyday life
Κρισναμούρτι: Περί αξιοπρέπειας | DOC TV | documenting everyday life
Στο κείμενο πιο πάνω περί αξιοπρέπειας -το οποίο προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε και το οποίο βιβλίο θα αγοράσω με την πρώτη ευκαιρία- ο Κρισναμούρτι λέει μεταξύ άλλων ότι υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που δεν είναι "πιασμένοι" σ’ αυτό το «πάνω κάτω» της ποικιλομορφίας στη διάθεση η οποία πιστεύεται από κάποιους ότι είναι μέρος της ύπαρξης, προϋπόθεσή της ή ότι την επιβεβαιώνει με κάποιο τρόπο. Ωστόσο, όπως λέει στο κείμενο, υπάρχουν άνθρωποι "που είναι ελεύθεροι από το να παλεύουν να γίνουν κάτι, έτσι που εσωτερικά υπάρχει μια σταθερότητα που δεν είναι αποτέλεσμα θέλησης, μια σταθερότητα που δεν έχει καλλιεργηθεί, που δεν είναι σταθερότητα από συγκεντρωμένο ενδιαφέρον σε κάτι, ούτε είναι αποτέλεσμα κάποιας δραστηριότητας σαν τις παραπάνω. Εμφανίζεται, όταν η θέληση παύει να δρα." Τα λόγια αυτά είναι από τα πιο σοφά που έχω ακούσει και όλο το κείμενο γενικότερα υπήρξε για μένα μια πολύ ευχάριστη αποκάλυψη.
Στο κείμενο πιο πάνω περί αξιοπρέπειας -το οποίο προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε και το οποίο βιβλίο θα αγοράσω με την πρώτη ευκαιρία- ο Κρισναμούρτι λέει μεταξύ άλλων ότι υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που δεν είναι "πιασμένοι" σ’ αυτό το «πάνω κάτω» της ποικιλομορφίας στη διάθεση η οποία πιστεύεται από κάποιους ότι είναι μέρος της ύπαρξης, προϋπόθεσή της ή ότι την επιβεβαιώνει με κάποιο τρόπο. Ωστόσο, όπως λέει στο κείμενο, υπάρχουν άνθρωποι "που είναι ελεύθεροι από το να παλεύουν να γίνουν κάτι, έτσι που εσωτερικά υπάρχει μια σταθερότητα που δεν είναι αποτέλεσμα θέλησης, μια σταθερότητα που δεν έχει καλλιεργηθεί, που δεν είναι σταθερότητα από συγκεντρωμένο ενδιαφέρον σε κάτι, ούτε είναι αποτέλεσμα κάποιας δραστηριότητας σαν τις παραπάνω. Εμφανίζεται, όταν η θέληση παύει να δρα." Τα λόγια αυτά είναι από τα πιο σοφά που έχω ακούσει και όλο το κείμενο γενικότερα υπήρξε για μένα μια πολύ ευχάριστη αποκάλυψη.
Όλο το κείμενο διατρέχει η ιδέα ότι η αξιοπρέπεια του καθένα σχετίζεται και συνδυάζεται με πολλά μικρά πράγματα και κυρίως πολλές μικρές ελευθερίες, απελευθερώσεις, συναισθήσεις και επιγνώσεις. Κατ' επέκταση και επιπρόσθετα -λέω εγώ εκ των υστέρων- σχετίζεται και με τις ενσυναισθήσεις, γιατί έναν μεγάλο βαθμό ελευθερίας ενέχει και η ενσυναίσθηση, έτσι τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνομαι: το να μπαίνεις δηλαδή στην θέση του άλλου. Δεν αρκεί εσύ ο ίδιος να είσαι και να νιώθεις ελεύθερος, αλλά επιβάλλεται να αναγνωρίζεις και να σέβεσαι την ελευθερία του άλλου, του συνανθρώπου σου, ακριβώς όπως ο συνάνθρωπός σου θα αναγνωρίσει (ή τουλάχιστον θέλεις και θα έπρεπε να αναγνωρίσει) τη δική σου ελευθερία. Ο χώρος και ο χρόνος που τον περιβάλλει, απαιτεί τον ίδιο σεβασμό και τήρηση σαν να ήταν ο δικός σου. Ενσυναισθανόμαστε και κατανοούμε τις ανάγκες των άλλων γιατί κάποιες από αυτές, οι ζωτικής σημασίας, είναι και δικές μας. Γινόμαστε ελεύθεροι σαν μικροί πλανήτες να συμπεριφερόμαστε, να περιφερόμαστε αναμεταξύ μας με τα δαχτυλίδια ελευθερίας -σαν δίχτυα προστασίας- να μας διαμορφώνουν. Αν ο καθένας ατομικά και προσωπικά επιτύχει αυτό, τότε νομίζω ότι μία από τις μέγιστες πραγματικές ελευθερίες έχει επιτευχθεί, που -επιστρέφοντας στο υπέροχο κείμενο του Κρισναμούρτι - αυτομάτως συνεπάγεται την επίτευξη και την θωράκιση του ανθρώπου με αξιοπρέπεια.
Σας εύχομαι ~Καλά Χριστούγεννα~~
φίλοι μου.
ξι.
Friday, December 13, 2013
Ήρθες με τον αέρα
Ήρθες την πρώτη κρύα νύχτα του Δεκέμβρη
με τον αέρα του 80 στα μαλλιά
και στην καρδιά
Τότε θα ήθελα να σε είχα γνωρίσει
-θα σε προλάβαινα αφού είμαι μεγαλύτερη απ' την ηλικία μου-
Να είχαμε κάνει μαζί τα ταξίδια που έκανες σε όλες τις ηπείρους.
Τα ίδια που έκανα κι εγώ πολύ μετά από σένα.
Κι έτσι θα είχαμε ζήσει το δικό μας αγαπημένο ταξίδι στην Καρδιά.
~ ~~
Viniste la primera fría noche del diciembre
con el aire de los 80 en el pelo
y en el corazón
Me gustaría haberte conocido entonces
-te habría alcanzado ya que soy mayor de mi edad-
Ojalá hubiéramos hecho juntos los viajes que hiciste a todos los continentes.
Los mismos viajes que yo también realicé mucho tiempo después
Y así hubiéramos vivido el nuestro viaje favorito al Corazón.
με τον αέρα του 80 στα μαλλιά
και στην καρδιά
Τότε θα ήθελα να σε είχα γνωρίσει
-θα σε προλάβαινα αφού είμαι μεγαλύτερη απ' την ηλικία μου-
Να είχαμε κάνει μαζί τα ταξίδια που έκανες σε όλες τις ηπείρους.
Τα ίδια που έκανα κι εγώ πολύ μετά από σένα.
Κι έτσι θα είχαμε ζήσει το δικό μας αγαπημένο ταξίδι στην Καρδιά.
~ ~~
Viniste la primera fría noche del diciembre
con el aire de los 80 en el pelo
y en el corazón
Me gustaría haberte conocido entonces
-te habría alcanzado ya que soy mayor de mi edad-
Ojalá hubiéramos hecho juntos los viajes que hiciste a todos los continentes.
Los mismos viajes que yo también realicé mucho tiempo después
Y así hubiéramos vivido el nuestro viaje favorito al Corazón.
ξι.
Friday, November 29, 2013
Ανάποδα βήματα
Ανάποδα βήματα αντίστροφης μέτρησης σε ρίχνουν στο κενό.
Και κάπου εκεί με βρίσκεις.
Βλέπεις πώς είναι;
Κι εγώ όταν έπεφτα κανείς δεν με κράτησε
ούτε εσύ, που επέλεξες να χρησιμοποιήσεις το χέρι σου
Αλλιώς.
Και κάπου εκεί με βρίσκεις.
Βλέπεις πώς είναι;
Κι εγώ όταν έπεφτα κανείς δεν με κράτησε
ούτε εσύ, που επέλεξες να χρησιμοποιήσεις το χέρι σου
Αλλιώς.
~Πολλές Καλημέρες~~
ξι.
υγ: Ο μήνας τελειώνει με ανάρτηση σε μονή μέρα και με μονές αναρτήσεις συνολικά όλος ο μήνας. Κι αυτό γίνεται συνειδητά. Κάτι "συμβαίνει" εδώ...
Wednesday, November 27, 2013
Friday, November 22, 2013
Κάρτα και Ευχή
Στείλε κάρτα και ευχή αυτά τα Χριστούγεννα.
Ειδικά για μερικούς ανθρώπους
-αυτούς τους ξεχασμένους από τους άλλους-
αυτό δεν είναι απλώς μια ευχή,
είναι μια υπενθύμιση ότι δεν τους ξεχνάς, ότι τους θυμάσαι,
και πιο βαριά και πιο χοντρά
-αλλά έτσι στα δικά τους μυαλά-
ότι δεν είναι νεκροί και ότι ζουν ακόμα.
Σαν το πάλαι ποτέ ζεστό φιλί στο μάγουλο
την ώρα της επίσκεψης.
Το ίδιο κι εγώ στα 60 ή στα 70 ή στα 80 μου
-αν υπάρξουν 80, μπορεί κι αν υπάρξουν 60 ποιος ξέρει;-
και αν θα 'μαι ξεχασμένη
θα 'θελα να λάβω μια ευχετήρια κάρτα τα Χριστούγεννα.
Εκεί που δεν λάμβανα.
Από το πουθενά.
Τώρα δεν με πολυνοιάζει
-γιατί να με νοιάζει; Είμαι απασχολημένη για λίγο καιρό ακόμα με την φλύαρη συναναστροφή της επιπόλαιης φίλης μου της Νεότητας που τόσο βιαστικά τα προσπερνά όλα-
μα εγώ αυτά τα Χριστούγεννα θα σου στείλω μία.
Ειδικά για μερικούς ανθρώπους
-αυτούς τους ξεχασμένους από τους άλλους-
αυτό δεν είναι απλώς μια ευχή,
είναι μια υπενθύμιση ότι δεν τους ξεχνάς, ότι τους θυμάσαι,
και πιο βαριά και πιο χοντρά
-αλλά έτσι στα δικά τους μυαλά-
ότι δεν είναι νεκροί και ότι ζουν ακόμα.
Σαν το πάλαι ποτέ ζεστό φιλί στο μάγουλο
την ώρα της επίσκεψης.
Το ίδιο κι εγώ στα 60 ή στα 70 ή στα 80 μου
-αν υπάρξουν 80, μπορεί κι αν υπάρξουν 60 ποιος ξέρει;-
και αν θα 'μαι ξεχασμένη
θα 'θελα να λάβω μια ευχετήρια κάρτα τα Χριστούγεννα.
Εκεί που δεν λάμβανα.
Από το πουθενά.
Τώρα δεν με πολυνοιάζει
-γιατί να με νοιάζει; Είμαι απασχολημένη για λίγο καιρό ακόμα με την φλύαρη συναναστροφή της επιπόλαιης φίλης μου της Νεότητας που τόσο βιαστικά τα προσπερνά όλα-
μα εγώ αυτά τα Χριστούγεννα θα σου στείλω μία.
ξι.
Monday, September 9, 2013
Tuesday, July 9, 2013
Thursday, June 27, 2013
Thursday, June 6, 2013
fe
Το βρήκα τσαλακωμένο στο δρόμο και έλεγε:
"Η πίστη είναι η μεγαλύτερη βοήθεια. Και δεν εννοώ την θρησκευτική, αλλά ακόμη κι αυτή ναι, γιατί όχι; Εγώ όμως θέλω να σου θυμίσω την πίστη του ανθρώπου στον εαυτό του (αυτοπεποίθηση) και στους άλλους (εμπιστοσύνη). Αυτό να έχεις στο μυαλό σου ότι χρειάζεσαι, ότι χρειάζεται ο Άνθρωπος.
Αυτό είναι ουσιαστική βοήθεια: Πίστη στα πόδια σου και θα δεις πώς ορθώνονται, πίστη στα χέρια τους και θα δεις αν απλώνονται".
"La fe es la mayor ayuda. Y no me refiero a la fe religiosa, pero incluso ella sí, porqué no? Yo quiero hacerte recordar la fe del hombre en sí mismo (self-confidence) y en otros (trust). Ten en cuenta que esto es lo que necesitas, que el hombre necesita. Esto es la verdadera ayuda: Fe en tus pies y verás cómo se irguen, fe en sus manos y verás sí se extienden".
ξι.
Tuesday, May 21, 2013
Friday, October 5, 2012
Αποφάσεις & conciencia
Φτάνεις πιο κοντά στην συνειδητότητα όταν παίρνεις μια απόφαση ή όταν το παίρνεις απόφαση;
¿Llegas más cerca de la conciencia cuando tomas una decisión o cuando te enfrentas a la decisión tomada?
ξι.
αναρωτιέμαι
¿Llegas más cerca de la conciencia cuando tomas una decisión o cuando te enfrentas a la decisión tomada?
me pregunto
ξι.
Wednesday, September 5, 2012
Σ' αγαπώ γιατί
είσαι εσύ.
Te amo porque eres tú.
¿Qué es más difícil? ...amar o aceptar? A veces los dos sentidos se unen y se hacen una idea, una cosa y tú eres quién haces el día noche y la noche día. Es entonces cuando los días rugen y las noches cantan. Los días son fríos y las noches te calientan. Es un mundo especial. Y es tuyo. ...y la culpa, también, porque tú lo elegiste.
ξι.
Te amo porque eres tú.
¿Qué es más difícil? ...amar o aceptar? A veces los dos sentidos se unen y se hacen una idea, una cosa y tú eres quién haces el día noche y la noche día. Es entonces cuando los días rugen y las noches cantan. Los días son fríos y las noches te calientan. Es un mundo especial. Y es tuyo. ...y la culpa, también, porque tú lo elegiste.
ξι.
Tuesday, May 29, 2012
Friday, February 3, 2012
Ο Δον Νάδιε πάει για τζόγκινγκ
Κάτσε να σου πω γιατί δεν άντεξαν τα δυο παιδιά εκείνα.
Γιατί οι κραδασμοί είναι να απορροφώνται κι απ’ τους δυο, αγάπη μου. Όταν τους απορροφά μόνο ο ένας, τότε είναι αυτός που τελικά λύεται, καταλύεται, λειαίνεται, μικραίνει, κουμπώνει, μαγκώνει, έρχεται και γίνεται ένα με το πάτωμα, το δρόμο, το χώμα, την άμμο, τον κόκκο, το τίποτα.
Κι ο άλλος, θριαμβευτής του ούτε-κι αυτός ο ίδιος-ξέρει-τίνοςπράγματος, λέει να πάει σήμερα για τζόγκινγκ.
Μα να του πει κάποιος να τρέξει και με τα δυο του πόδια. Είναι θέμα απορρόφησης των κραδασμών.
Ο Δον Νάδιε πάει για τζόγκινγκ. Περί κραδασμών ο λόγος. Νάδα.
Για όλες τις άνισες δυάδες.
Για κάποια παιδιά.
ξι.
Subscribe to:
Posts (Atom)
-
¿qué haces cuando el mes te mira por encima del hombro?... ;τι κανεις οταν ο μηνας σε κοιταζει με μισο ματι;... ξι. ( http:/...
-
Τι όμορφο το παιχνίδι των φαλαινών τότε που δεν υπήρχαν είδη και ημισφαίρια. Πόση συνενοχή υπήρχε κάτω από την θάλασσα πριν από την έκρηξη, ...
-
Por eso he decidido dejar el blog. < Γι'αυτο αποφασισα να αφησω το blog. Por las luces y las sombras que van y vienen cada vez aqu...





